Zwanger worden na burn out

Zijn er mensen met ervaring zwanger worden na een burn out? En hoe dit is verlopen? Ik heb zelf een burn out. Heb t ergste achter de rug en t gaat al weer een tijdje veel beter met mij. Heb wel een hele zware tijd gehad van ruim een jaar en nu gaat t een paar maanden steeds een beetje beter! Maar ik heb ook al een tijd een kinderwens. Nu wil ik wachten met proberen zwanger te worden tot het echt weer beter met mij gaat. Maar ik ben dus heel benieuwd na jullie ervaringen.

Ik denk dat het beter is om te wachten tot je helemaal erboven op bent. Zwangerschap laat je hormonen ook swingen, Dus beter voor jou om er met een gezonde mindset aan te beginnen.

Bedankt voor je reactie. Ik wil er ook echt op wachten tot ik weer helemaal beter ben dat lijkt me het beste! Was alleen benieuwd hoe mensen t ervaren hadden om zwanger te worden na een burn out omdat t idd zoveel met je lichaam doet.

Ik heb een burn out gehad en vrij snel daarna zwanger geraakt terwijl ik er nog niet helemaal bovenop was. Heb het als heel zwaar ervaren. Ik kan ook totaal niet tegen hormonen. Ben dan ook met 25 weken opnieuw thuis te komen zitten
Met burn out klachten en teveel zwangerschapsklachten. Mijn zwangerschap/bevalling en de periode erna is heel zwaar geweest met alle therapie van dien. Ik zou het niemand aanraden eerlijk gezegd. Als je vragen hebt, stel ze gerust!

Zelf reageerde ik enorm goed op de zwangerschap. Om zwanger te worden heb ik hormonen moeten gebruiken, daar reageerde ik absoluut niet goed op.
Wat ik eigenlijk wil zeggen, je weet niet hoe je reageert, pas als het zover is.
Een zwangerschap geeft wel een doel en brengt dingen in een ander perspectief. Je hebt nu iemand anders waarvoor je moet zorgen.
Jij kent jezelf het beste en kan het beste inschatten wanneer je zover bent.
Let wel, de eerste weken zijn onwijs intensief als de kleine is geboren. Misschien gaat het van een leien dakje, maar houdt er wel rekening mee! :wink:

Succes met je herstelproces!

Mijn man heeft van mij geëist dat ik eerst weer een normaal ritme aan zou kunnen. Dit hield in dat ik een baan zou hebben en hierin goed zou kunnen functioneren. Toen ik een baan had en dit goed ging hebben we 2 maanden later besloten dat het goed ging en we er voor wilden gaan. Nog een maand later was ik zwanger. Mijn zwangerschap was pittig, maar juist door de burn-out heb ik me heel goed voorbereid op de mogelijke negatieve emoties die zwangerschappen, bevallingen en baby’s kunnen oproepen. Hierdoor is alles heel erg meegevallen.

Achteraf ben ik wel heel blij met de eis die mijn man stelde!

Bij mij zat er 1.5 jaar tussen de burn-out en het zwanger worden. Ik had een milde burn-out, omdat ik er snel bij was.

Bedankt voor je reactie, wat vervelend dat t zo zwaar voor je is geweest. Als je een kinder wens hebt is t ook zo lastig om zolang te wachten. Wel goed om te weten dat je er dus echt weer goed boven op moet zijn! En niet als t wel oke gaat. En ook dan zal t altijd spannend blijven hoe je lichaam erop zal reageren!

Bedankt voor je reactie!
Fijn om te horen dat je lichaam gelukkig wel goed reageerde op je zwangerschap. En hormonen gebruik lijkt me ook echt zwaar en al helemaal als je er zo slecht op reageerd. Het is idd zo dat elk lichaam anders is… daarom wil ik eerst ook echt helemaal beter zijn. Dat weet ik nog niet hoe het loopt maar dan weet ik wel dat t niet eraan ligt dat t te snel was. Als t allemaal mag lukken natuurlijk. Het is idd niet alleen de zwangerschap. Het ineens ouders zijn en de gebroken nachten t voeden zal ook niet bij iedere baby soepel verlopen.

Dankjewel!

1 like

Bedankt voor je reactie. Heel goed van je man! Die eis heb ik ook voor mezelf eerst weer gewonen dagen kunnen werken en me daarna ook nog goed voelen. Ik kan langzaam aan steeds meer waar ik zo dankbaar voor ben maar ben er nog lang niet mijn burn out was ook heel zwaar ik kon echt niks meer. Inmiddels 1.5 jaar verder dus moet echt nog even geduld hebben. Wel fijn dat ondanks t zo pittig was je tog goed overal mee om wist te gaan! Je leert ook zoveel van een burn out. Dat heeft dan ook zeker zo zn voordelen omdat je je ook voorbereid op de nadelen.

Ik heb ook thuis gezeten met een burn,-out. In die periode was ik gestopt met de pil onder het mom…ik slik al jaren de pil, dan kan eerst die “rotzooi” uit mijn lijf. Nooit verwacht dat ik binnen 5mnd zwanger zou zijn. Echter is dat het beste wat me overkomen is. Ondanks de hormonen waar ik best last van heb zoals ook een ieder andere vrouw kan hebben, kreeg ik meer energie, keek uit naar onze ukkie ondanks dat ik het allemaal erg spannend vond. Toen de kleine geboren was, heb ik zo genoten en toen mijn zwangerschapsverlof afgelopen was, voelde ik dat ik weer kon gaan werken. Toen in uren opgebouwd en een coach gehad en weer 32uur gaan werken. Sindsdien helemaal weer opgeknapt. Maar wil natuurlijk niet voor iedereen gelden.

Ik heb na mijn zwangerschap een burn out gekregen, zit nu nog in het proces, onze dochter is nu 14 maanden. Ergens wou ik nooit een erg groot leeftijdsverschil tussen 2 kids

Maar momenteel trek ik het met 1 kind nog maar net of soms gewoon niet. Laat staan weer een zwangerschap. Mijn advies, het moederschap heb ik zwaar onderschat. Ik zou wachten totdat je er lichamelijk en geestelijk weer klaar voor bent, als je leeftijd dat natuurlijk toe laat :wink:

Bedankt voor je reactie! Wat fijn voor je dat t zo goed is gegaan. En dat het je er juist goed door heeft laten voelen. Het is idd voor iedereen anders en je weet t vantevoren nooit maar het is fijn om zn positief berichtje te lezen.

Bedankt voor je reactie. Ik ben pas net 25 dus ben gelukkig nog jong. Dus dat geluk heb ik wel… alleen hadden mijn vriend en ik wel al plannen om te gaan beginnen met probern net voordat ik mijn burn out kreeg dus we moeten er een tijdje op wachten en hopen dat het lukt als mijn gezondheid weer beter is! Vervelend voor je dat je het na je zwangerschap hebt gekregen kan me voorstellen dat het heel zwaar is met een baby. Ik denk dat veel mensen onderschatten hoe zwaar het ouderschap kan zijn. Ik wacht echt tot ik weer beter ben al duurd t eventjes uiteindelijk is dat hopelijk het beste. Ik wens jou het beste en hoop dat je je snel weer wat beter zult voelen!

Heel herkenbaar. Ook ik heb dit ervaren. Doordat ik eind 30 ben, voel ik wel die ‘druk’ maar ergens gewoon de drukte die je al hebt zo met een kindje. Lastig he?