Zoon 15maanden slaapt bij ons in bed


#1

Hoi mede-mama’s,

Mijn zoontje is 15 maanden, zijn eerste half jaar heeft hij in een cosleeper geslapen ik gaf nog borstvoeding waardoor hij snachts vaak naast me in bed lag. Nu is hij 15 maanden en slaapt hij tussen ons in (hij krijgt al lang geen bv meer trouwens). Dit gaat zo: om 20.00uur leg ik hem te slapen in mijn bed. Ik moet erbij blijven tot hij in slaap valt. Ik moet hem ook mijn hand geven zodat hij hier in kan knijpen (ja klinkt raar maar goed) en ondertussen humt/neuriet/knort, hoe je het ook wilt noemen, hij zichzelf zo in slaap.
Als ik het anders doe en ik leg hem in zijn eigen bedje, of dat nou bij mij op kamer is of in zijn eigen kamer. Dan huilt en krijst hij gerust een uur lang, valt hij in slaap dan wordt hij binnen 20 min weer huilend wakker. Ik wordt hier helemaal gestresst van.
Jullie snappen dus voor welke manier ik ga. Maar ja, ideaal is het niet, ik slaap best slecht en dat accepteer ik nu gewoon.
Overigens vindt mijn man het niet zo erg, hij vindt het juist fijn. Ik vind het ook niet zo erg, en ik zeg altijd grappend joh als ie 18 is zal hij wel vanzelf in zijn eigen bed slapen. Maar ik schaam me wel en ik weet nie zo goed wat ik er mee moet, het is mijn eerste kindje. Wat zeggen jullie hierover? Is het erg of maakt nie uit…


#2

Schaam je niet, wij hebben onze jongste ook een hele tijd in bed gehad. In de meeste culturen is het normaal dat de kinderen lang bij hun ouders slapen. Onze jongste is nu bijna 15 maanden en slaapt nog steeds bij ons op de kamer in zijn eigen bedje. Dat voelt voor ons goed.

Hoe gaat het slapen overdag?

Blijf luisteren naar jullie gevoel, want jullie weten als ouders het beste wat jullie kind nodig heeft.


#3

Bedankt voor je reactie! Klopt inderdaad, in sommige culturen is het inderdaad niet erg of gek.
Slapen overdag gaat gewoon prima, voor zijn middagdutje doe ik precies hetzelfde. Maar hij kan overdag overal in slaap vallen, behalve in zijn bedje of kamer. Het is ook voor de rest geen moeilijk kind. Dan ben ik al blij genoeg denk ik dan.
Miss vind hij zijn ledikant maar niks, want ook in de box kan hij in slapen.


#4

Hey Doenia,

Grappig dat je het ook zo zegt (over 18jaar) :blush:
Bij mijn eerste zoon maakte het slapen me altijd heel onzeker. Hij heeft altijd heel moeilijk geslapen. Vanaf hij 5weken was wou hij overdag niet meer slapen. We hebben alles gedaan… ingebakerd, maanden heeft hij overdag in de doek geslapen, 's avonds en 's nachts was wandelen, soms tot bijna springen toe om hem in slaap te krijgen. Hij is steeds een bezige bij geweest, was heel snel met alles leren, liep zichzelf gewoon voorbij en gunde zich geen rust. Dit heeft hij nu nog! Als mama doe je alles om je kindje goed te laten voelen. Op de duur vonden we het wel ver gaan en is het gelukt om hem bij ons in bed te laten inslapen door naast hem te liggen. Eens in slaap kregen we hem in zijn bedje voor even. Dit was voor ons al een hoogtepunt en waren super blij dat we hem niet meer moesten wandelen. Wanneer hij 's nachts wakker werd namen we hem even bij ons in bed tot hij sliep en dan terug in zijn bed maar dit werd zo vermoeiend dat we hem op de duur gewoon lieten liggen. Mijn man heeft het altijd fijn gevonden dat hij bij ons sliep. In de natuur gaat het immers ook zo :blush: ikzelf heb het er eerst moeilijk mee gehad want mijn zoon sliep niet zoals het “hoorde” terwijl deze van mijn vriendin overal en altijd sliep. Ik heb dat kunnen loslaten en dat heeft me veel rust gebracht. Er zijn vele nachten geweest dat ik ook niet sliep want hij wriemelde door heel ons bed en wil altijd mijn haren vast hebben en er mee spelen als hij inslaapt (nog steeds trouwens) maar anderzijds heeft het ons meer rust gegeven dan dat we er constant uit moesten. We hebben al vele kleine stappen gezet met hem. Nu slaapt hij het eerste deel van de nacht in zijn eigen bedje. We hebben gewacht tot net voor de komst van zijn broer en tot hij beter kon praten en begrijpen om hem in zijn eigen bed, in zijn eigen kamer te leggen met
mooie versiering en dergelijke (heeft dus tot bijna 2j bij ons in de kamer geslapen). Inslapen gebeurt ook nog altijd niet in zijn eigen bed hoor, naast zijn bed… maar dat probleem lost zich binnenkort ook op want dan heeft hij een peuterbed :):grinning:
Ik vind dat er vanuit de omgeving veel druk wordt gelegd op ouders. Vragen als: slaapt hij al door, slaapt hij in zijn eigen bed, in zijn eigen kamer, … komen al bijna van bij de geboorte. Baby’s zijn niet gemaakt om alleen te zijn, het is instinctief dat ze huilen als ze alleen zijn, het is het enige wat ze kunnen. Je moet eens nagaan: een baby wordt 9maanden gedragen in de buik, bij mij, in slaap gewiegd als je wandelt en plots moet hij/zij in de grote wereld zelf kunnen slapen, helemaal alleen?
Je hoeft je zeker niet te schamen! Ik begrijp van waar het komt maar je doet als mama gewoon wat denkt dat goed is voor je kindje en je weet en voelt immers zelf wat het beste is… alles komt uiteindelijk goed!
Met mijn tweede gaat het ook weer helemaal anders dus volg je gevoel en bij onzekerheid… wij zijn er voor een babbeltje :):grin:

Groetjes


#5

Heyyy, ons mannetje van bijna 11 maanden sliep ook eerst in de co-sleeper naast ons en eigen bedje in eigen slaapkamer was drama erna. Hij sliep t liefst tussen ons in maar dan sliep ik weer slecht. De oplossing. Een Ikea bedje waarvan je 1 kant af kan halen. Dat bedje aan mijn kant van ons bed gezet, net zoals de co-sleeper eigenlijk, zodat hij wel in zn eigen bedje slaapt maar toch de veiligheid van zn ouders in de buurt heeft. En als er iets is je draait je om en een aai en t is weer goed. Het belangrijkste van alles is dat iedereen goed slaapt…op welke manier dan ook!


#6

Bij ons is het trouwens ook een bedje van ikea waarvan we 1 kant hebben weg gedaan en aan ons bed hebben vast gemaakt, al van aan het begin :):blush:


#7

Heerlijk toch zo samen slapen, gewoon doen zolang het voor jullie de beste manier is om aan slaap te komen. Ik heb het ook lang gedaan, en ook wel vaak geprobeerd om het weer af te bouwen, wat vaak mislukte… Totdat hij er zelf aan toe was, zo rond 1 jr 9 mnd. En ja mensen vonden het gek en “eigen schuld” en “teveel verwennen” laat ze maar, jij bent de mama en jij weet het beste wat werkt voor jouw kind. Je geeft hem de veiligheid die hij blijkbaar echt nog niet kan missen en daarmee geef je hem iets prachtigs!


#8

Bedankt voor al jullie antwoorden! Ik ben al geruster gesteld.


#9

Dat is een goede tip!


#10

Hoi, onze dochter van net 3 slaapt ook tussen ons in. Wij hebben een groot bed en op deze manier komen we alle drie aan onze nachtrust. Daarnaast vinden we t ook wel fijn. Weet je er zullen altijd mensen zijn die het belachelijk vinden of fout. Je kind leer niet alleen slapen en je hebt geen intimiteit met je partner. Grappige is dat er ook onderzoeken zijn die het ondersteunen. Iets met geborgenheid en zelfverzekerdheid. Van beide kanten kun je iets vinden of zeggen. Belangrijkste is dat jullie dien wat voor jullie goed voelt. En idd denk dat ze op hun 16e echt niet meer tussen ons in liggen. Haha. Dus ik zeg nog maar van genieten zolang t nog kan. Jij schrijft dat je zelf op deze manier niet goed slaapt? Komt dat omdat ie onrustig tijdens slapen is?


#11

Mijn dochtertje is nu 10 weken oud en slaapt het eerste deel van de nacht in haar eigen bedje. (Dit is meestal van ongeveer 22u tot ongeveer 4u.) Zodra ze wakker wordt leg ik haar bij mij in bed omdat ze nadien om het halfuur/uur om een voeding vraagt. Ik vind dit heerlijk! Mijn partner, daarentegen, zou liever hebben dat ze zo snel mogelijk in haar eigen kamertje leert slapen…


#12

Onze jongste van 17 maanden slaapt ook nog bij ons op de kamer in zijn eigen bedje, maar zodra hij onrustig is dan leg ik hem nog wel eens bij ons bed. Ik zeg wel eens gek scherend: wanneer ze 18 zijn dan is het wel voorbij hoor! :blush: :cherry_blossom::blossom: