Wie is er bewust voor 1 kind gegaan?

Lieve mama’s,

Ik zou graag willen weten wie er bewust 1 kindje heeft. Wat waren/zijn de beweegredenen en is er ooit spijt geweest?
Heeft leeftijd er een rol in gespeeld?

Wij staan nu op het punt om de knoop door te hakken om wel of niet voor een tweede kindje te gaan. Hart en hoofd liggen niet op 1 lijn. Hart zegt dat we het moeten proberen maar hoofd zegt weer iets anders :Meer de praktische zaken. Financieel en qua woonruimte is het nu met 1 kind nog te doen zeg maar. En we zitten eindelijk in een goed ritme na 2 jaar.

Ik hoor graag van jullie

Liefs E

Hoi Eszy,

Wij hebben ook 1 kindje, een zoontje van ruim 2.5 jaar. Hij is voor ons een “cadeautje”, want ik kreeg hem na mijn 40e.

Ik had er best graag eentje bij gewild, maar we vinden het risico te groot nu. Dus we houden het om die reden heel bewust bij alleen hem.

Veel succes met jullie keuze!

Hoi Mistje,

Dank voor je reactie. Ik kan mij dat goed voorstellen. Lekker van je wondertje genieten!
Ik ben er nog niet helemaal uit maar neig ook steeds meer naar het bij eentje houden. Mn hoofd wil wel mee maar t hart nog steeds niet…

Groetjes Eszy

Er is een turkse spreekwoord, (zo ongeveer) het enige wat van je ouders over blijft is je zus/broer. 2e kindje erbij is meestal veel makkelijker dan eentje wanneer de tweede begint met spelen, veel leuker ook. İk heb er zelf 3 wel vermoeiend maar ook echt leuk. Omdat ze alle nog klein zijn vind ik t qua woonruimte ook niet te klein ze slapen alle op 1 kamer. Na een paar jaartjes zal ik wel een kamertje meer willen hebben hoor maar nu is alles nog oke, denk dat t de band tussen mn kinderen sterkt

Veel geluk en gezondheid wens ik je en je familie <3

Lieve Kobra bedankt voor jouw lieve bericht. Zo te horen heb jij bewust voor meerdere kinderen gekozen met jouw hart. Maar eigenlijk zoek ik ook mama’s die juist bewust voor 1 kind hebben gekozen met hun hart :wink:

Veel liefs Eszy

Hoi Eszy,

Wij hebben met ons hart voor 1 kindje gekozen. Wij kennen toevallig twee (nichtje en vriend van ons) lieve mensen die ook zonder broers en zusjes zijn opgegroeid. Allebei creatieve geesten (oplossingsgericht denken, en het hebben van vrienden) toevallig. Beiden zijn nu rond de 40 en niet minder gelukkig dan iemand die met een broer of zus is opgegroeid. Ik heb zelf een zus waar ik niet veel contact mee heb, en mijn man met zijn broer ook niet. We maakten vroeger veel ruzie. Tot slaan en schoppen aan toe. Vreselijk voor onze ouders.

Ik zie ook aan mijn vrienden met twee kinderen dat ze veel aan het scheidsrechteren zijn. Kinderen onderling maken soms veel ruzie. Hoeft niet altijd zo te zijn hoor, maar ik heb genoeg gezien om te beseffen dat perse twee kinderen (zodat ze wat aan elkaar hebben niet zaligmakend is) En vooral heel druk. Met beiden hun baan en hun kinderen die ook nog naar naar voetbal en dansles, muziekles moeten. Ze zeggen soms wel eens voor de grap dat ze een minibedrijf hebben.

Je bent 1 van de weinigen, lijkt het, die best de realiteit onder ogen ziet. En zich zelf die vraag stelt. Want moeder natuur fopt ons ook, en laten onze eierstokken rammelen :face_with_hand_over_mouth: het is zo romantisch, een compleet (kwartet gezin of meer) gezin. Althans met een roze bril wel… :wink:, maar veel ouders realiseren zich soms niet wat er bij komt kijken. Maar ik ken ook ouders die er helemaal voor gaan. Ondanks dat het soms erg druk kan zijn. Die zijn er voor gemaakt. Kan niet anders. :grin: En ik ken ook ouders die eerlijk zeggen dat ze het beter bij 1 had kunnen houden. :sweat::sweat_smile:

Wij vinden 1 kind oké, en voelen ons er heel goed bij. Ze speelt veel met andere kindjes, en gaat sinds ze drie jaar werd naar een voorschooltje voor twee ochtendjes.

Groetjes Diana

Diana jij begrijpt helemaal wat ik niet onder woorden kan brengen! Dank je wel!

Plus ook nog t gegeven dat ik net als Mistje al wat ouder mama werd dus kans op gezondheidsrisico’s voor beiden bij een eventuele zwangerschap.
Lastige beslissing blijft het maar heel fijn dat ik alle kanten kan zien.

Liefs Eszy

Ik werd op mij 42e mama. En ik ben wel bewuster van alles dan dat ik vroeger was. Ik denk nu veel beter na over wat eventueel de consequenties kunnen zijn met de keuzes die ik maak. Maar ook veel minder fit dan vroeger :face_with_hand_over_mouth::wink:

Hahaha zo herkenbaar😉

Hoi dames,

Ik sluit me helemaal bij jullie aan! Ik voel me heel fit (en jong, haha!), maar kinderen op latere leeftijd brengt nu eenmaal wat risico’s met zich mee…
Een nichtje van mij heeft 3 kinderen, zijn de beste vriendjes van elkaar! Doen alles samen. Zij vind meerdere kinderen rustiger dan eentje…
Maar mijn schoonzusje heeft 2 dochters die elkaar de godganse dag de tent uit klieren!!! Ze worden ook nog eens heel “vrij” opgevoed, dus een en al chaos!!
Dus welke keuze ook… Geen enkele situatie is hetzelfde.

Konden we maar een kijkje in de toekomst nemen…dan wisten we het wel :wink:
Nu is het een kwestie van keuzes maken die op dit moment het beste blijken te zijn.

Fijn weekend Mistje

Liefs Eszy