Uitnodigingen feestjes


#1

Hallo allemaal,

Ik zou graag willen weten hoe hier mee om te gaan…

Ons zoontje wordt bijna nooit voor kinderfeestjes uitgenodigd. Hij heeft 2 vaste vriendjes ze spelen wekelijks bij mekaar soms apart soms met drieen samen… wij de ouders zeggen dan ook de drie musketiers.
Bij deze 2 kindjes wordt ons zoontje wel uitgenodigd. Maar dat is het dan ook wel. Terwijl zijn 2 vriendjes bij meerdere kindjes mogen komen. Dus als die mannekes samen kletsen zie je ons zoontje zo beteuterd kijken…

Nu moet ik zeggen, ons zoontje maakt verder dan zijn 2 vriendjes ook niet veel contacten bij. Hij speelt met zijn vriendjes en daar blijft het bij, er komen geen andere kindjes bij waarmee hij al wil spreken, jammer genoeg vind ik dan…
Hij wil zelf ook alleen maar deze 2 kindjes uitnodigen op zijn eigen verjaardagsfeestje.

Ik heb niet het idee dat ons zoontje slecht in de groep ligt, maar hij maakt moeilijk vriendjes bij.
Of ja misschien is hij te trouw aan zijn 2 vriendjes? Dat geeft dan elke keer weer teleurstelling als er 2 samen afspreken en hij dan niet, hij is dan teleurgesteld, huilt, wil ook spelen… maar weigert met een ander kind af te spreken.

Is toch raar gedrag… of denk ik te veel na?
Ik heb zelf altijd weinig vrienden gehad, gun mijn zoontje vriendjes en feestjes…

Grtjs
En alvast dank voor reactie.


#2

Lieve Marjan,

Wat prachtig dat jou zoon zulke stevige vriendschappen weet te maken op een jonge leeftijd en dat hij dus blijkbaar heel goed weet wat bij hem past. Ik wou dat ik die kennis eerder had gehad.
Kwantiteit & kwaliteit zijn 2 heel verschillende dingen en na jaren van vele feestjes en nog meer kennissen etc, kan ik oprecht zeggen dat minder vriendschap vaak meer kwaliteit oplevert.
Alleen daar heb je uiteindelijk wat aan, goede vriendschappen & niet 1000 kennissen maar niemand om te bellen als het erop aankomt. En nu is dat voor een kleine man misschien veel te zwaar uitgedrukt maar hiermee geef ik ook aan dat alles perceptie is, het is maar hoe je kijkt. Vanuit jou pad zijn veel vrienden & feestjes belangrijk, vanuit zijn pad mogelijk weer anders dus iedereen bekijkt iets vanuit eigen ervaring.
Dus wat wil hij? En wat het antwoord ook is, dat is wat bij hem past & wat hij wil.
We worden pas onzeker als een ander ons een nieuw inzicht geeft of een label plakt op gedrag wat wij nooit zo hadden bekeken.
B.v. :“ het is zo sneu dat hij nooit word uitgenodigd” misschien praat je hem onbedoeld nu iets aan waarvan hij zich eerder niet bewust was. Het zijn vaak de labels waar we ongelukkig van worden, niet zozeer de gebeurtenis op zichzelf.
Leer je kind stevig staan in eigen schoenen en authentiek zijn dan trek je altijd de juiste mensen & feestjes aan.
Het komt wel goed met hem! Hij heeft in elk geval al een dijk van een moeder, die haar uiterste best doet, haar kwetsbaarheid durft te delen & het beste voor hem wil. Hoe prachtig is dat!

Liefs Suzanne


#3

Hi Marjan, ik herken dit dilemma van mijn dochter. Inmiddels is ze bijna 11 en zit ze in groep 8 en speelt ze nog steeds met maar 2 vriendinnetjes waar ze vanaf de kleuterklas al mee speelt. Toen ze nog jonger was maakte ik me net als jij daar heel druk om, vond dat ze haar vriendenkring moest uitbreiden zodat ze ook veel feestje had. Overigens ook bij haar, werden haar 2 vriendinnetjes wel uitgenodigd op andere feestjes en zij niet. Maar Sarah is heel gelukkig met haar 2 vriendinnetjes en heeft geen behoefte om dit op school verder uit te breiden. Ze heeft inmiddels wel andere vriendinnen uit de buurt, van de hockey en paardrijden, maar op school niet echt. Overigens ook zij ligt niet slecht in de groep, wordt niet gepest en heeft een leuke schooltijd. Ze is gewoon een dromer die genoeg heeft aan haar eigen wereld met maar 2 vriendinnen. Ze is een hele vroege intelligente leerling en sluit emotioneel ook nog niet helemaal aan bij de rest van de klas maar lijkt daar verder geen problemen van te ondervinden.
Qua feestje hebben wij dat altijd opgelost door aan te vullen met neefjes, nichtjes, buurmeisjes, hockeyteam etc. En toen ze nog een kleuter was, was iets leuks doen met z’n 3en ook prima in haar beleving.

Dus ik snap heel goed dat je je hier druk om maakt, maar probeer dat niet te laten merken, sommige kinderen hebben genoeg aan een paar goede vrienden. En als ze ouder worden en de sociale activiteiten uitbreiden, lost het vanzelf op.

Groet,
Karen