Te strenge opvoeding?


#1

Mijn man en ik hebben een zoontje van 2 jaar, een heerlijk, maar heel pittig en actief mannetje. Wij kiezen bewust voor een traditionele opvoeding met veel regelmaat en duidelijkheid. Ja is ja en nee is nee, zo gezond mogelijk eten en drinken, leren luisteren, als hij stout is krijgt hij een beetje straf, normale bedtijden enz.

Steeds vaker heb ik het idee dat we hierin de enige zijn… , voorbeelden de over… Wij willen o.a. (nu nog) niet dat hij snoep/koek krijgt. Overal waar we komen, vooral op een verjaardag, wordt hem van alles toegestopt, en steeds moet ik weer aangeven dat hij dat niet mag hebben. Met alle rare blikken en opmerkingen in de trend van “dat hou je toch niet tegen”, van dien. Als mijn zoontje iets stouts doet, dan waarschuw ik hem 1 of 2 keer, maar dan is het af. Dan pak ik hem bij de arm en spreek ik hem toe dat hij dat niet mag. Ook dan word ik nogal eens raar aangekeken, of er wordt gezegd van “moet dat nu zo streng, dat is toch niet meer van deze tijd?”.

Als ik om mij heen ouders zie die weet ik hoe lang zitten te bedelen of hun engeltje heel alsjeblieft stil wil zijn, wil luisteren, naar bed wil, dit of dat niet meer zullen gaan doen… ik word er doodmoe van. Mijn schoonzusje heef ook 2 van deze hoogheden thuis, beide wat ouder dan mijn zoontje. Ze doen nergens iets op uit, luisteren is er niet bij, janken om het minste of geringste, krijgen alles wat ze willen en eten/snoepen de hele dag! Kinderen zijn tegenwoordig zo, zegt ze altijd. Al veel discussies met haar over gevoerd.

Mijn schoonmoeder heeft het hier ook heel moeilijk mee, want de dames mogen zo’n beetje alles, en bij mijn zoontje is het meestal nee. Herkent iemand zich hierin?? Onlangs hadden we een feestje, en mijn zoontje pakte speelgoed af van een ander kindje. Tja, dat mag niet, dus ik corrigeerde hem vanaf mijn stoel. Hij gaf het speelgoed netjes terug. Een moeder naast mij vroeg me hoe ik dat in hemelsnaam voor elkaar kreeg… In mijn ogen is dit nl. niks bijzonders.

Wat moet ik hiermee doen? Ik en mijn man staan achter onze opvoeding, maar om me altijd maar te moeten verdedigen is erg vermoeiend.


#2

Blijf achter de opvoeding staan. Wij zijn ook redelijk streng vanaf jongs af aan. Wij vinden het normaal dat onze kinderen ons met respect behandelen. Want wij behandelen hun ook met respect. Wij verwachten van onze kinderen dat ze met twee woorden spreken en we fluiten ze ook terug wanneer ze te ver gaan. Komt vaak militaristisch over, maar werkt goed. Mijn man is militair en heeft jongeren opgeleid en is er achter gekomen dat de beleefdheidsnormen soms ver te zoeken zijn bij de jongeren, maar ook bij de volwassenen.


#3

Hoi
Ik zeg blijf zo door gaan.
Wij zijn iets losser in onze uit huis en feestjes snoep beleid maar thuis water, groenten en niet te veel fruit.
Ook ik spreek ze streng toe bij niet luisteren en zo nodig midden in de supermarkt een strafronde.
Ook zijn wij erg trikt in het verkeer, buiten op straat luisteren anders direct straf, verkeergevaarlijke buurt helaas.
Ik merk dat openbare terecht wijzig van kinderen op straat als zielig wordt gezien voor de kinderen ipv krachtig van de ouders.
Mijn motto geen opgevoede kinderen zonder offers of misplaatste schaamte.


#4

Ik vind het maar helemaal normaal dat je je kinderen aanspreekt als ze iets uitsteken dat niet hoort. Mijn plan is ook om mijn dochter (en eventueel andere kinderen) zo gezond mogelijk op te voeden en zo weinig mogelijk koeken te laten eten. Tegenwoordig hebben heel wat kinderen overgewicht van jongsafaan en ik vind persoonlijk dat dat echt niet oké is.


#5

Gelukkig… er zijn nog moeders die mij niet voor gek verklaren… Onderstaand verhaaltje wil ik graag even delen:
Afgelopen week hadden we de verjaardag van een van de dochters van mijn schoonzusje, ze werd 7. Ik had een meisjes kleurboek met kleurpotloden voor haar gekocht. Ze pakte het uit en reageerde heel geïrriteerd! "Nou zeg, dat heb ik allang!! En ze duwde het aan de kant om direct een ander pakje te pakken wat op tafel uitgestald lag.

Ik zal mijn gedachten van dat moment maar even voor me houden… Mijn schoonzusje reageerde van “maar liefje, dan heb je voor je slaapkamer ook een kleurboek”. Jaahaaa, zucht, kreun, met een blik van heb ik jou daar was de reactie van het meiske. Wat moet je daar nu mee?? Mijn man werd boos en zei haar “zal ik het maar weer mee nemen dan?” Ze reageerde niet eens…

En dan de “echte” verjaardag. Hele tafel uitgestald met snoep, spekjes, chips, een grote bak vol M&M’s. Pfff… er zat geen gezond hapje bij. Sommige kinderen vielen aan alsof ze een week geen eten hadden gehad. Ik ben dan zo ontzettend verbaasd dat de overige ouders hun kinderen naar hartenlust laten graaien! Ook niet even vragen of ze iets mogen pakken?? Mijn zoontje mag absoluut niet zomaar iets van tafel pakken! En dan heb ik het over kinderen tussen de 1 en de 6 jaar!

Ik kan het dan gewoon niet laten om er iets van te zeggen, mijn zoontje ziet iedereen snoep naar binnen schrokken terwijl hij zelf aan (eigen meegenomen) gezond hapje zit. Wat is er mis mee om ook wat fruit neer te zetten? Stukje kaas? Of laat het dan een paar kleine kinderkoekjes zijn. Uiteraard kreeg ik van mijn schoonzusje de reactie dat ik weer eens zat te zeuren, dit was een verjaardag! Kinderen eten dan snoep.

Voor het avond eten voor de kinderen was er patat besteld, kleine snacks, pizza stukjes en broodjes shoarma voor de volwassenen. Ik ben weggegaan onder het mom van dat mijn zoontje moe werd (was hij gelukkig ook). Thuis samen lekker soep gegeten.

Mijn zoontje is 2 nu, maar als hij nog wat groter wordt, denk ik dat het erg moeilijk gaat worden om een (naar mijn mening) fatsoenlijke opvoeding aan te houden. Afijn, hij is nu nog klein. Ik hoop dat hij dat nog lang mag blijven…


#6

Tegenwoordig zie je niet anders. Ik ben grootgebracht in Gent, België en op het openbaar vervoer zag je niet anders. Moeders die hun kinderen van school afhaalden , kindjes die nog maar 2 tandjes hadden en al met zo’n grote zak chips in hun handjes zaten. De papfles gevuld met cola. En als ze stout zijn , krijgen ze onmiddellijk de GSM van mama in hun pollen geduwd.

Op een verjaardagsfeestje zou ik persoonlijk nog het een en ander door de vingers kunnen zien, maar ik zou wel zorgen dat er inderdaad ook wat gezonde dingen tussen zitten.

Ik denk dat je je geen zorgen hoeft te maken voor later. Mijn vriend is ook opgevoed op die manier en dat werpt zeker en vast zijn vruchten af. Doe zo verder! Ik vind het knap dat jou kindje luistert en zich zo goed gedraagt, dat zie je niet zo vaak meer de dag van vandaag.


#7

Ja is ja en nee is nee. Dat is natuurlijk heel goed blijf dat bij behouden. Maar een kind tussen zo veel andere mensen en vooral kinderen aan de arm pakken en wijs maken van wat hij niet mag is natuurlijk niet leuk voor hem vergeet niet dat kinderen ook schaamgevoel hebben alleen kunnen ze dat niet zo laten zien hoe wij dat doen. Denk toch ff na over als jouw man je tussen zoveel mensen aan je arm pakt en zegt dat hij t niet leuk vindt dat jij met tim en tom praat zal je niet leuk vinden. Verdedig je zelf niet wnr mensen rare opmerkingen maken zeg gwn mijn kind mijne regels :smile: