Strenge opvoeding

Hallo meiden,
Omdat mijn zus er alleen voor staat met 2 kinderen (9 en 11) woon ik tijdelijk ook bij hen in huis om te helpen. Ik heb al regelmatig een discussie gehad met haar over haar strenge opvoedstijl. Natuurlijk gaat mij dat niet echt aan, maar ze verlangt wel van mij als ik met de kinderen ben (omdat zij werkt) dat ik netzo optreed als zij.

De kinderen hebben allerlei taken in huis, dat vind ik op zich normaal en OK, alleen het zijn er wel heel veel. Als een van de kinderen niet onmiddellijk doet wat er gevraagd wordt (bijv. tafeldekken) dan moet hij gelijk een kwartier in de hoek staan om “na te denken”. Wordt een taak niet naar behoren gedaan volgens mijn zus, dan volgt er ook een sanctie, bijv de badkamer schoonmaken (wat normaal gesproken mijn zus of ik doet). Ze mogen alleen in het weekend schermpjes kijken en dan ook zeer beperkt. Als ze brutaal of onbeleefd zijn (bijv. als ze niet met 2 woorden spreken of mijn zus of mij niet met u aanspreken) moeten ze in het weekend een hele dag op hun kamer zitten en strafregels schrijven.

Ligt het nou aan mij, of is dit veel te streng? Of zijn ouders tegenwoordig weer strenger? Zijn jullie ook strenge moeders, of is dit een uitzondering?

Met twee woorden spreken is fatsoenlijk en dat is netjes, maar 1 kwartier in de hoek of badkamer poetsen omdat ze de tafel niet dekken Dat is belachelijk streng. In mijn ogen leren kinderen hier niets van. Ik denk dat het wel belangrijk is dat je het wel gaat bespreken.

Sterkte

Dag Jacqueline,

Ik ben zelf ook een wat strengere moeder, maar dit gaat toch echt veel te ver! Daar schrik ik zelfs nog van.

Als ik jou was, zou ik een gesprek met je zus aangaan. Geef haar eerlijk aan dat je je in deze opvoeding niet kunt vinden.

Tuurlijk zijn het haar kinderen, en haar beslissing, maar wat jij hier schrijft is echt niet gezond hoor!

Hi Mistje,
dank voor je antwoord. Gewoon uit interesse en een idee te vormen voordat ik met mijn zus in gesprek ga, jij noemt jezelf ook een strenge moeder, waar blijkt dat dan uit? (dus "zo kan het ook zonder dat je meteen een softie bent zoals mijn zus het zou noemen). En moeten jouw kinderen ook “u” zeggen? En mogen zij ook alleen in het weekend schermpjes kijken?

Hoi Jacqueline,

Vergeleken met veel “huidige opvoedingen” ben ik ook best streng (al vind ik dat zelf niet…). Mijn zoontje wordt over een tijdje 3 en ik vind een aantal dingen erg belangrijk, bv :
Ja is ja en nee is nee, ik ga niet lopen “bedelen” of hij misschien wil luisteren. Als hij stout is dan waarschuw ik hem een paar keer, maar daarna is het af! Dan krijgt hij straf (ik pak hem stevig bij de arm of als hij het bont maakt, een tikje voor de billen… lees luier…).
Hij mag niet zo maar iets (eten bv) van tafel pakken, eerst vragen. En ook stil zijn als anderen praten. Hij krijgt af een toe een klein koekje, of nu een pepernootje, maar verder nog geen snoep. Hij is heel actief en ik vind suikers onverantwoord.

Ik erger me suf aan veel van die blèrende bengels om mij heen, die nergens iets op uit doen en van luisteren nog nooit gehoord hebben. Snoep krijgen waar ze willen, of hun eigen bedtijd bepalen…

Maar als ik jouw verhaal lees, dat gaat me veelste ver… Mijn zoontje hoeft echt geen U te zeggen. Hij mag overdag 1 of 2 x (kort) tv kijken. En dan alleen een verantwoord peuter programma.

Succes!!!
Ps., ik heb zelf eerder een topic geschreven over strenge opvoeding.

Hoi Jacqueline,

Dit heeft niks meer met streng te maken,
dit lijkt eerder op een straf kamp!
Ik vind dit echt bizar om te lezen en mijn nek haren gaan hier van overeind staan.
Een thuis hoort een fijne warme plek te zijn!
En natuurlijk horen er regels te zijn in huis en een duidelijke opvoeding, maar dat kan ook op een andere manier.

Hoi Jacqueline,

Hoe gaat het nu?? Al in gesprek gegaan met je zus?

Veel liefs,