Omgang met andere kinderen?

Dag lieve ouders,

Een tijdje terug heb ik een verhaal gepost over onze “te strenge opvoeding”. Ik zou hier graag een vervolg op willen, en wel als volgt:

Mijn zoontje van bijna 2,5 gaat nu naar de peuterspeelzaal. Tot hiervoor ging hij een ochtend naar de opvang, beide vind hij helemaal prachtig! Als hij in de PSZ is geweest, is hij thuis een stuk “baldadiger”. Dat begon ik de laatste tijd bij de opvang ook te merken.

Hij kan zich dan ontzettend stout gedragen… slaan, schoppen, schreeuwen, niet luisteren enz. enz. Ik heb bij de leidsters van de opvang al eens gepolst over het gedrag van hem en de andere kinderen. Ze waren heel makkelijk: “ooohhhh dat hoort erbij hoor!”, “als het te gek gaat, dan grijpen we wel in”.

Nu vind ik dat gedrag allesbehalve “erbij horen”, dus als hij zich thuis zo gedraagt, krijgt hij straf. Maar omdat meneer nu echt groter gaat worden, en al een heel mannetje is, moet ik hem soms echt flink aanpakken.

Nu hadden we onlangs een verjaardag van een vriendje van hem, uiteraard met alle ouders erbij, en ik was bijna na een kwartier weer weggegaan. Ik heb me vreselijk gestoord aan het gedrag van sommige kinderen! En dan denk ik vaak van: ben ik nu echt de enige “strenge” moeder hier?? Kinderen die continue ruzie maken, de tafel leeg (vr)eten alsof ze een week niks gehad hebben, gooien, janken om niks, luisteren al helemaal niet… ik zie moeders met zuchtende blikken naar hun kroost, en vragen waarom ze niet heel alsjeblieft lief willen zijn??

Wat zijn jullie ervaringen met omgang met andere kinderen? Ik weet het soms echt niet meer…

Hoi, ik las dat jou zoon 2,5 is. Kinderen van deze leeftijd zoeken graag hun grens op. Hoe lastig het ook is het is normaal. Het is belangrijk dat je jou grens aan blijft geven bij hem. Regels en grenzen bieden veiligheid en rust. Jongens zijn trouwens over het algemeen baldadiger dan meisjes.

Wat vind jij streng? Wij zijn vrij strenge ouders. We willen graag met respect worden behandeld door onze kinderen. Respect, beleefdheid en sociaal naar elkaar zijn vinden wij heel belangrijk als ouders. Wat ons ook opvalt is dat de kinderen van tegenwoordig erg gepamperd worden door de ouders en dat kinderen vaak niet geremd worden in hun gedrag. Maar is het jou probleem dat die kinderen zo brutaal zijn? Laat het los en zorg ervoor dat jou kind niet zo wordt.

Hey
Mijn zoontje is nooit naar de opvang geweest maar de grootouders hebben hem vaak opgevangen.
Hierdoor was hij gewend alle aandacht te krijgen en had hij bijna geen contact met andere kindjes.
Toen hij op 2,5jaar tussen de kindjes kwam heeft hij ook zijn problemen gehad. Hij duwde andere kindjes, sloeg hen of pakte speelgoed af. Daar hebben ze hem er telkens over aangesproken en thuis was ik dan ook nog eens streng hierover …
Na het lezen van een artikel ben ik erachter gekomen dat hij dit deed omdat hij niet wist hoe hij contact moest maken met de kindjes. Ik heb met hem een gesprekje gehad en hij begon te huilen dat hij eigenlijk gewoon wou meespelen…
We zijn toen samen een rollenspel aan het doen geweest hoe hij zich moest voorstellen en hoe hij kon vragen of ze samen met hem willen spelen. Ook hoe hij moet reageren wanneer een ander kindje stout is of iets doet dat hij niet leuk vind.
Sindsdien hebben we hem zien openbloeien. Hij durft contact maken op een leuke manier, soms krijgt hij het deksel op zijn neus maar hij heeft ook geleerd om dan naar een ander kindje te gaan of om even alleen te spelen.

Ik voel me nu nog steeds schuldig dat ik zijn eerste dagen zo streng was voor hem en er niet eerder ben achtergekomen dat hij gewoon niet wist hoe hij zich moest gedragen voor aandacht te krijgen op een leuke manier.

Streng zijn is nodig want zonder regels worden het rampen! Maar soms hebben ze juist sturing nodig op een zachte manier omdat ze het gewoon echt niet weten! Kindjes onderling laten doen is soms ook nodig zo leren ze zelf hun vuurtjes te blussen. :blush:

Spijtig zijn er overal deugnieten waar niet veel tegen gezegd wordt. Maar wanneer ik zie dat ze andere kindjes pijn doen of dergelijke en de ouders zeggen niets durf ik dit soms wel te doen. Wat natuurlijk niet altijd in dank word afgenomen maarja…

Dank voor jullie nieuwe berichten! Tja… ik noem mezelf “streng” omdat andere moeders (vooral mijn schoonmoeder) dat vinden. Mijn eigen moeder geeft me groot gelijk, zij is het helemaal met ons eens dat veel kinderen tegenwoordig gepamperd worden, alles maar mogen, daardoor brutaal zijn enz. enz.

Mijn schoonmoeder denkt er heel anders over. Zij heeft nl. ook nog 2 kleindochters, die ook zo’n “moderne vrije” opvoeding krijgen. Afijn, dat is de keus van haar dochter (mijn schoonzusje), en ik weet via via dat mijn schoonmoeder daar eigenlijk helemaal niet zo blij mee is. Al doet ze voorkomen dat het gedrag van die dames normaal is. “Kinderen zijn zo zegt ze altijd, en ik moet niet altijd maar zo streng zijn”.

Die dames stoor ik me ontzettend aan, zelfde verhaal : janken, krijsen, zin doordrijven, luisteren hebben ze nog helemaal nooit van gehoord… ze krijgen snoep bij het leven, drinken de hele dag door fris (cola, sinas enz.). Straf krijgen ze niet, daar is mijn schoonzusje fel op tegen! “Ik ga met ze praten”, zegt ze dan. Om vervolgens een half uur in de gang gaan staan en de meiskes vertellen dat ze dit toch niet afgesproken hadden thuis… of dat mama nu heel verdrietig van ze wordt…

Waar ik me nu vooral zorgen om maak, is dat mijn zoontje dat allemaal erg goed in de gaten heeft!! Vorige week op gezamenlijke visite bij mijn schoonouders, en de dames “eisten” een koekje bij oma (na een zak chips en een bak nootjes te hebben gehad…). Oma was nog bezig met koffie, het ging de dames niet snel genoeg, dus de oudste gaf een grote mond van “oma, we willen nu een koekje, dat had je beloofd”! Wat lastig om te typen, maar zal herkenbaar genoeg zijn.

En oma reageert van , “jaja dames, even wachten, oma zet nu koffie”. De reactie was huilen… waarop moeder dan maar snel een koekje pakte…

Maar mijn zoontje deed mee!!! Ook hij rende naar de keuken en vroeg om NU een koekje. En dat wil ik absoluut niet hebben!! Ik heb hem gecorrigeerd, hij moest netjes wachten, moet hij thuis ook. De dames mogen uit de trommel graaien, hij niet, dus hij begon ook te huilen. En mijn schoonmoeder weet niet wat ze moet doen.

En dan baal ik als een stekker!! Want thuis haalt hij dit echt niet in zijn hoofd… ik ben er eerlijk gezegd best trots op dat hij goed luistert, grenzen kent, ja is ja en nee is nee. En luistert hij niet… dan krijgt hij (een beetje) straf. Ook dat weet hij goed.

Dus ik probeer me niet te ergeren aan (veel) andere kinderen, en gelukkig zie ik ook zat hele lieve en heerlijke kindjes om mij heen, maar soms…

En dat schoppen en slaan, dat heeft hij echt geleerd op de opvang en PSZ. Ik weet drommels goed dat kinderen hun grenzen opzoeken, dat hebben ze nodig, maar hij mag gewoon niet te ver gaan. Als hij een ochtend op de PSZ is geweest, kan ik 's middags soms niks met hem beginnen! De dag erna is hij weer mijn eigen lieve heerlijke peuter.

En soms laat ik het ook maar, dan denk ik bij mezelf van thuis corrigeer ik hem wel op een nette manier, en dan laat ik hem maar even. Maar ik vind het wel erg moeilijk!

Wij vinden het belangrijk om rust ritme regelmaat aan te bieden. We hebben twee totaal verschillende kinderen. Eentje die de nodige kopzorgen al van baby af aan mee brengt de andere is temperament vol. Maar we zijn altijd duidelijk, ook bij ons geef ik aan dat als er niet geluisterd worden dat ze gaan. Ook laat ik ze zelf met ideeën komen, hoe gaan we naar het bv. Feest en wat als het niet goed gaat.
Er word een keer gewaarschuwd indien nodig maar dan is het klaar.

Gelukkig doen ze het bij een ander altijd goed en een blik van ons help om tijdig aan te geven waar de grens ligt.
Met een gerust hart nemen we ze ook mee naar een restaurant of iets dergelijks.
Ze zijn nu wel, 5 en 7 maar de regels hebben ze altijd gehad.

De dames zijn stik verwend. Ik vind dat jij goed hebt gehandeld, jij je hebt zoon er van bewust gemaakt dat zijn gedrag niet normaal is. Super ga zo door.

Ik begrijp wel je gevoel hierin hoor. Ik wil mijn peuter van drie ook een goede opvoeding geven, ik vind het ook nog eens vervelend als anderen zich storen aan haar gedrag . Ik kan tot nu toe overal met haar komen gelukkig. Ik wil niet dat ze met haar handen in de chips en nootjes bakken graait. Ze vraagt ook alles netjes. Ze krijgt een eigen bakje… Maar een verjaardag met kinderen zie ik soms wel tegen op. Er gaat soms van alles stuk. Ouders die er niks van zeggen, of het niet in de gaten hebben. Een bankstel onder de vetvlekken etc

Maar mijn peuter zoekt ook haar grenzen op hoor, en dat is belangrijk voor haar ontwikkeling. Maar het is aan ons dit te begeleiden. Respect vind ook echt heel belangrijk. Soms zeg ik :“ik begrijp dat je boos bent, (en ik leg haar uit waarom ik denk dat ze boos is.) dan koelt ze al snel af, want mama lijkt mij te begrijpen waarom ik zo boos ben. Ze kopieerde laatst in een speeltuin ook het gedrag van een jongetje, dat was niet best. Schoppen, en schreeuwen, naar kinderen en zijn eigen ouders . Ik zei haar :” weet je dat mama hier heel verdrietig van word? Ik begrijp dat je dit leuk lijkt te vinden, maar je doet mama zeer", ik keek heel verdrietig, ik kreeg een dikke knuffel en sorry mama :wink:.

Maar ook toen we net bij een leuke speeltuin waren, deed ze heel vervelend tegen een kind, zand gooien. Ik liet haar weten 1 waarschuwing te geven. Ze deed het nog een keer. Ik pakte haar op, en gingen gelijk weg. De moeder van het andere kind zei :" gaan jullie nu al weg, jullie zijn er net, en dit hoort er nu eenmaal bij" Ik zei haar :“als ik dit nu niet consequent aanpak, zal ze nooit naar 1 waarschuwing luisteren.” Er zijn ouders die wel 10 x zeggen : als je nu niet luistert, dan… En zo’n kind weet en leert dit. En warempel, ze heeft voortaan na 1 waarschuwing geluisterd. Zo’n leuke speeltuin, dan moet je niet verprutsen dacht ze :wink:

Misschien helpt het voor jullie ook, eerst zijn gevoel ‘begrijpen’ en dan uitleggen waarom je dit niet prettig vind. En consequent zijn. Deze leeftijd vraagt veel geduld van ons ouders, maar wie weet werpt het zijn of haar vruchten af😅

Dag lieve iedereen,

Bedankt weer voor jullie reacties! Fijn om te lezen dat ik niet de enige “strenge” mama ben.

Ik vind het ook erg moeilijk hoor… kinderen die zich erg slecht gedragen en ouders zeggen niks… Wij hebben volgende week weer een gezamenlijke verjaardag, waar de beide nichtjes van mijn zoontje ook zijn, en ik zie er nu al tegenop!

En de discussie met mijn schoonzusje… Pffff, zucht… Altijd commentaar dat ik te streng ben. Mijn meisjes mogen tenminste kind zijn, heeft ze al meermaals gezegd, om vervolgens dochterlief de zoveelste bak snoep/chips/nootjes/chocola te geven.

Sterkte mistje. De beste stuurlui staan altijd aan de wal. Jou zoon weet waar hij aan toe is en dat geeft veiligheid. Druk direct de discussie de kop in bij je schoonzus. Het is een feestje en geen opvoed debat.

Wat goed zeg, een rollenspel! :+1: Wat fijn voor je zoontje! En inderdaad, soms zelf het vuurtje laten blussen :wink:

Mistje
Ik dacht dat het vooral over PSZ ging.
Als ik het zo hoor over thuis is dit wel echt niet leuk. Zeker niet voor je kindje.
Het is goed dat je ondanks de nichtjes wel alles mogen ze toch de regels moeten blijven volgen. Anders word het voor hen ook moeilijk als ze overal andere regels krijgen.
Probeer je hierboven te zetten en genoeg je kindje ook belonen en aanhalen wanneer ze iets goed doet daar.
Dat je trots bent als ze zo goed luistert :wink:
Heel veel succes!