Naam wijzigen baby?


#1

Beste mama’s,

Ik wil graag jullie mening weten: ik ben niet tevreden met de naam die ik mijn tweede zoon gegeven heb en het knaagt al 8 maanden aan me… Wij hebben hem samen met mijn vriend Nils genoemd, wat een leuke naam is, maar ik deze helemaal niet vind passen bij mijn zoontje. In de eerste instantie dacht ik dat ik er wel aan zou wennen en niemand ermee lastig wilde vallen, maar na een half jaar moest ik er echt over praten met mijn vriend. Na beraad heeft hij mij de vrijbrief gegeven om de naam via de advocaat te laten wijzigen. Nu ik van mijn plan verteld heb aan mijn schoonouders, zijn die er helemaal niet mee eens. Hun argument is dat niemand moeite heeft met zijn naam en dat zijn broer van 2,5 ook niet beter weet dat zijn broertje Nils heet enz enz.
Door deze reactie twijfel ik heel erg wie ik nou zou moeten ‘pleasen’: mijn schoonouders en iedereen er omheen of toch mijn eigen gevoel volgen omdat ik bang ben dit nooit kwijt te raken en er met spijt mee te moeten leven…
Hoe denken jullie hierover? Moet ik maar de boel de boel laten, of mijn wens voor naamsverandering toch laten doorgaan? Ik zal elke mening waarderen!


#2

Heb geen ervaring, maar kan me voorstellen dat je er flink mee zit. Is het echt de naam op zich waar je problemen mee hebt, of is er een diepere reden? Was het niet jouw keus om hem zo te noemen in de eerste plaats?
Ik vind het best heel heftig om zijn voornaam te veranderen, puur omdat je vind dat het niet zo goed bij hem past…


#3

Jij Bent hier de moeder en hebt vrijkaart van je vriend gekregen wat houd je tegen?
Je hoeft echt niet je schoonouders te pleasen en je hoefde ze in eerste instantie niet eens verantwoording af te leggen want het is en blijft jullie kind en beslissing !!
Wel zou ik er HEEL HEEL GOED over na denken of je dalijk niet weer spijt krijgt dat je het hebt veranderd en hem misschien toch die naam had willen laten behouden, Maar als je het echt 1000% zeker weet en het zo aan je knaagt dan is die keuze echt aan jou en daar heeft niemand anders iets mee te maken !!


#4

Het is jouw leven en jouw keuze.
Mij zou het niets uitmaken wat mijn schoonouders vinden.
De vraag is alleen sta je er zelf 100 % achter? Jouw zoontje van 2,5 kan hier wel mee omgaan zal misschien even wennen worden maar ik zou niet te lang wachten met jouw keuze.
En het al helemaal niet laten afhangen van andere hun mening (behalve die van je vriend)


#5

Wat vervelend dat jouw schoonouders er niet achter staan. Het is jouw gevoel en als het goed voelt om de naam te veranderen moet je dat doen. Je vriend staat er ook achter, dus wat let je? Gewoon schijt hebben aan anderen! Nu ben ik wel nieuwsgierig, welke naam ga je hem dan geven?


#6

Tsja, en dat is misschien dus een dingetje: omdat ik zelf half Russisch ben en onze eerste zoon de Russische naam Stas draagt, wil ik mijn jongste zoon dus ook een Russische naam geven. Ik wil hem graag de (hier vrij onbekende) naam Kiril geven, waar mijn schoonouders dus een stokje voor steken. Begrijp ik op zich wel van hun kant, maar in Nederland lopen er zat met niet-Nederlandse namen denk ik dan…Mijn vriend vindt het een mooie naam, en omdat zijn achternaam één van de meest voorkomende achternamen van Nederland is, wil hij daarom ook een unieke naam voor ons zoontje.

Allen bedankt voor jullie mening, ik neem alles mee in mijn overweging, want dit onderwerp is te gevoelig om momenteel met ‘bekenden’ over te hebben.


#7

Ik vind het een supermooie naam! Succes en sterkte👍🏻


#8

Ik twijfelde al voor de geboorte of er niet een (voor mij) leukere naam was dan dat. Maar omdat mijn vriend steeds bevestigde dat we al een definitieve keuze hadden gemaakt, ging ik er niet op door. Na de geboorte dacht ik dat ik er wel aan zou wennen, maar niets was minder waar… Ik heb nooit gedacht dat ík zo’n moeder zou zijn die opeens spijt krijgt van de gegeven naam, maar helaas ben ik er wel één geworden. Ik schaam me dan ook wel enigszins hiervoor, maar kan mijn gevoel dus al maanden niet ‘omschakelen’. Vandaar dat ik graag anderen hierover wil benaderen voor een objectievere kijk op de situatie.


#9

Hier een ander geluid. Ik vind dat het jouw keuze is samen met je vriend. Jullie zijn de ouders. Maar ik vind 8 maanden eigenlijk te laat om de naam te veranderen. Mensen kennen hem zo, hij kent zijn eigen naam denk ik al, op alle videobeelden heet hij zo… Wat ik zou doen is jouw naam als tweede nasm bijschrijven en dat als koosnaampje voor hem gebruiken. Hij kan dan later zelf altijd nog kiezen welke naam hij gebruikt.
Succes, lijkt me wel een lastige situatie…


#10

Bedankt voor jouw visie. Echter heb ik gelezen dat een kind pas vanaf zijn eerste verjaardag bewust op zijn gegeven naam reageert. Een procedure voor naamsverandering duurt helaas tussen 3 en 6 maanden, dus het is eigenlijk altijd te laat om te doen.


#11

Wow, dit vind ik toch wel heftig. Iedereen, ook zijn broertje én hijzelf, is gewoon geraakt aan de naam Nils. Deze nu plots veranderen zal voor veel verwarring zorgen. Ik begrijp wel de visie van je schoonfamilie, het gaat niet zozeer om de naam, wel om de grote verandering.
Kan het dat je hem in je hoofd en misschien zelfs luidop al Kiril noemt en daarom de naam Nils al geen kans meer geeft?
Persoonlijk vind ik Nils een prachtige naam, en zeker in combinatie met Stas!


#12

Jouw schoonouders hebben niets te maken met wat voor een naam je jullie kind geeft. De enigen die daar over gaan zijn jij en de vader van het kind. Maar om te zeggen dat je de naam niet bij je kind vindt passen vindt ik persoonlijk een nogal simpele redenatie. Je kind is pas 2,5 jaar oud dus moet nog redelijk wat opgroeien voordat je écht weet wat voor een kind het is. Het maakt ook niet uit of de naam niet bij de naam van het broertje past. Waar het wel om draait is of jij en de vader blij met de naam zijn of niet. En dat is niet iets waar je lichtzinnig over na moet denken. Besef dat je niet te pas en te onpas de naam van een kind kunt laten veranderen en dat, ook al is je kind pas 2,5 jaar, toch al gewend is aan zijn eigen naam. Maar als jullie écht de naam van jullie kind willen laten veranderen, dan vooral doen, daar heeft niemand anders iets mee te maken. Realiseer je wel dat je daarvoor een procedure bij de rechtbank moet laten opstarten en dat je daar dus een advocaat voor nodig hebt en aan een advocaat en de procedure bij de rechtbank zit wel een prijskaart.


#13

Bedankt voor jou reactie. Het gaat hier om mijn zoontje van 8 maanden en niet zijn oudere broer hoor. Vanaf dat hij 2 weken oud was, vond ik de naam niet overeen komen met het jongetje dat ik zag (en dat is puur een gevoelskwestie). Natuurlijk dacht ik zelf ook dat het tijd kostte om eraan te wennen, maar het wende niet en na een half jaar besloot ik er serieus over te praten met mijn vriend. Na lang beraad ging hij akkoord met een andere naam, en ik weet dat zo’n procedure makkelijk een half jaar kan duren. Daarom wil ik nu zo snel mogelijk de knoop doorhakken. Geld is trouwens geen probleem en over naamsverandering heb ik inmiddels al een hele studie gemaakt :sweat_smile:


#14

Dan zou ik zeggen ga er voor. Wacht alleen niet af op de procedure, ga de nieuwe naam vast gebruiken, en ga’m gewoon vast zo noemen, ook tegenover je andere zoontje en familie.
succes


#15

Hoi hoi

Mijn naam is officieel Wilhelmina alleen mijn roepnaam is Femke. Mijn vader is bij inschrijven vergeten deze naam doortegeven bij de gemeente toen hij me inschreef.

Voor de officiële instanties heet ik dus geen Femke voor alle andere mensen wel. Misschien is dat ook nog een optie alleen de roepnaam veranderen


#16

Hoi Bluefox,

Ik herken je verhaal helemaal. Ik denk dat als je ermee zit je je gevoel moet volgen. Je zult anders hiermee blijven struggelen. Ik heb het zelf ook ervaren, door niet gelijk mijn gevoel te volgen en mijn oudste dochter een naam te geven waar ik niet helemaal achter stond. En het bleef knagen. Zelfs nu ze 5 is, noem ik haar niet bij haar eerste naam. Maar inmiddels weet ze dat ze een andere roepnaam heeft. En ik heb 3 maanden na haar geboorte haar officieel een tweede voornaam gegeven. Dit moest via een advocaat, maar meestal wordt het door de rechter goedgekeurd, kost wel geld! En anders idd alleen een andere roepnaam! Kinderen wennen eraan. Genoeg kinderen die meer voornamen hebben en opeens willen dat anderen hun bij de 2de of 3de voornaam noemen!
Ik kan uit ervaring zeggen: volgt je hart.

Groet,
Lilou


#17

Hoi,

Wat vervelen dat je niet tevreden bent met de naam. Ook mijn man wordt anders genoemd dan de namen die bij zijn geboorte zijn geregistreerd. Hij vindt het prima.

Of een procedure kans van slagen heeft is heel erg afhankelijk van de redenen. In het zuiden van het land worden dergelijke verzoeken niet snel goedgekeurd. Ik heb meerdere procedures gedaan (als advocaat) en de rechtbank stelt zich in het kort op het standpunt dat het kind er geen problemen mee heeft. Naamswijzigingen bij volwassenen lukt vaker wel, omdat de achtergrond van zo’n verzoek dan anders is.

Daarnaast moet je een procedure zelf betalen. De kosten worden niet gedekt door de Raad voor Rechtsbijstand (ook wel bekend als een toevoeging) of een rechtsbijstandsverzekering. Dat maakt dat behalve een geringe kans van slagen (althans hier ik het zuiden) er ook flinke kosten mee gemoeid zijn (honorarium advocaat, griffierecht €291,- en kosten uittreksels €13,20.

Succes.


#18

Bedankt voor de uitleg. Ik heb inmiddels een advocaat ingeschakeld, de kosten zijn boven de duizend euro, maar ik zit er zo mee, dat ik er veel voor over heb. Tegen mij is al gezegd te gaan wennen aan de nieuwe naam, omdat ik een heel hoge kans van slagen heb. Wel een aanzienlijk verschil met wat je vertelt, maar goed, ‘fingers crossed’…!


#19

Bedankt voor jouw verhaal, maakt indruk op me! Ik heb inmiddels toch een advocaat ingeschakeld en ik moet zeggen dat ik mij er heel goed bij voel dat ik het juiste doe! Heb inderdaad ook een paar artikelen gelezen, bijvoorbeeld waarin een moeder zelfs na 8 jaar nog steeds spijt heeft van de gekozen naam voor haar dochter…
Ik ga daarom de koe bij de horens pakken en maak er werk van, voor mezelf.


#20

Hoi! Kun je niet de ‘officiële naam’ zo laten op papier, maar dat je hem zelf wel de roepnaam Kiril geeft. Dat je hem zo noemt. Ik heb ook een andere ‘eerste officiele naam’. Die wordt alleen weergeven bij gelegenheden als een diploma uitreiking of iets anders officieels.