Ik vertrouw mijn schoonmoeder niet met mijn dochter


#1

Mijn dochter is nu 5 maanden en mijn schoonmoeder wil dolgraag soms oppassen en haar kleindochter vaker zien. Ik heb niet zo’n hele goede band met mijn schoonmoeder dus ik ga niet makkelijk bij haar op de koffie en andersom ook niet. En er zijn mij dus een paar dingen opgevallen waardoor ik er geen fijn gevoel bij heb om onze dochter aan haar zorg toe te vertrouwen. Zo had ze een x een vlek in haar kleding nadat ze daar was geweest waarvan niemand wist wat het was (het leek banaan of snot, maar het was wat anders want het ging er niet uit in de was) en ze was toen nog zo klein dat ze alleen melk mocht. Ik kwam er ook achter dat ze de fles altijd verkeerd klaarmaakte, ze deed het poeder erin en dan pas het water, dus de verhouding zoek… Ze liet mijn dochter met een lege broodzak vol kruimels spelen, maar zij stopt alles in haar mond dus vrij onverstandig in mijn ogen en ze wilde zo met mijn dochter een rookruimte inlopen op een feestje!! Wat bezielt iemand?? Ik maak me dus zorgen wat er gebeurt als ik er niet bij ben. Wat moet ik hier mee? Ik ben ten einde raad…


#2

Wat vervelend. Mijn schoonouders passen ook een keer per week op en dit zit mij ook niet helemaal lekker ( niet op zulke dingen als jij benoemd hoor), maar heb ze op sommige dingen duidelijk aangesproken en de rest moet ik loslaten.

Mijn tip voor jou: laat haar bij jou thuis oppassen. Maak een schrifje met een dagschema en tips en neem deze met haar door. Vraag of ze ook een oppas verslagje wil maken gedurende de momenten dat ze op past. Je kan het dan spelen op dat dat leuk is om na te lezen ( nu en later) en aan de andere kant maakt dit de structuur voor je schoonmoeder nog duidelijker.
Ik zette bijvoorbeeld in dit schrifje: graag insmeren met zonnebrand bij naar buiten gaan, graag boertje laten na de melk etc. Dingen die jij belangrijk vindt!

Hopelijk werkt dit. En kan je partner dit anders niet met schoonmoeders bespreken?


#3

Ja het moet denk ik ook duidelijk uitgesproken worden… Mijn partner vindt dat het nog wel mee valt en hij noemt t “incidentjes”. Hij begrijpt wel dat ik dat vind, maar het is natuurlijk zijn moeder, dus hij kijkt er met andere ogen naar.


#4

Vertrouw op je onderbuik gevoel, dat zit er niet voor niks.
Als je haar laat oppassen, schrijf dan een dagschema en zet daarin wat je graag wilt en wat je niet wilt.
En begin met kleine stapjes. En als het niet goed voelt, doe het dan vooral niet.

Je partner dit soort dingen laten zeggen, dan zet je hem in een hele moeilijke positie. (Moest ik ook leren).


#5

Herkenbaar, zelf ook veel moeilijke momenten gehad daarmee. Er bestaan inderdaad echt oppasboekjes, waarin jij dingen kan opschrijven met betreft slaapjes, eten, drinken, spelen enz. waarbij je dan aantekeningen kan maken, en daarnaast kan de oppas ook dingen opschrijven, wat gegeten/gedronken, wanneer/hoelang geslapen, waarmee gespeeld noem maar. Dat zou je kunnen overwegen mee te nemen. Daarnaast misschien appjes tussendoor? met fotootjes die ze stuurt zodat je geruster bent dat het goed gaat. Dat heb ik ook nog steeds nodig, waar ze ook heen gaan.

En daarnaast zoals al eerder benoemd inderdaad duidelijk zijn in wat jij absoluut niet goed vind voor je kind.
Zo had ik een keer een incident dat we terugkwamen van de ochtend/middag weg te zijn geweest en de kinderen weer wouden ophalen, die zaten blijkbaar net fruit te eten maar zodra ze ons zagen wouden ze enthousiast naar ons toe rennen voor een knuffel. In mijn ogen niks mis mee, maar ze moesten op hun stoel blijven zitten omdat ze hun fruit nog niet op hadden, dus mijn zoon, niks snappend van de situatie moest huilen. Ik heb hem opgepakt met veel tegenspreek van hen, het is mijn kind, en als hij naar mij toe wilt voor een knuffel, heeft hij daar alle recht op!
Moeilijk, maar wel heel belangrijk

Succes


#6

Bedankt voor alle tips dames… Ik moet het gesprek maar aangaan denk Ik, er zit niks anders op!


#7

Hi Myrthe, wat vervelend dat je je schoonmoeder niet vertrouwd! :frowning: de dingen die je benoemd kloppen inderdaad niet helemaal en snap je wantrouwen hierbij… het lijkt mij het meest belangrijk om dit met je man te bespreken en aan te geven hoe belangrijk jij deze ‘incidentjes’ vindt. Het is jouw kind en het is wel belangrijk dat je je er goed bij voelt als iemand anders oppast. En normaal gesproken vind ik het de taak van je man om zijn eigen moeder hier op aan te spreken, of samen. Dat is eigenlijk het enige advies wat ik kan geven. Veel sterkte en succes!


#8

Bedankt voor je antwoord! Ja ik wil dit ook heel graag met haar bespreken met mijn man er bij inderdaad. Hij wil dit op zich wel, maar hij is bang dat zn moeder dan denkt dat hij tegen haar is… dus lastig!


#9

Fijn dat hij er opzich ook wel over wil praten. Snap heel goed dat het voor jullie beide niet leuk is. Praat er vooral samen eerst goed over en geef het dan aan bij je schoonmoeder. Het lijkt me vooral ook heel moeilijk aangezien ze je man vroeger ook heeft opgevoegd (en eventuele broers of zussen), je gaat er dan vanuit dat iemand wel weet wat wel en niet ‘normaal’ is.


#10

Ja dat is het hem ook… ze heeft 4 jongens! Misschien dat ze daarom wat makkelijker is… Ik had ook juist gedacht dat ze wel zou weten hoe het hoort Haha!


#11

Dan verwacht je inderdaad wel dat ze weet hoe het hoort… snap ook wel als je wat makkelijker wordt maar vindt wel dat je een ander moet respecteren in zijn of haar keuze met opvoeden. Ik hoor wel vaak van mijn oma ‘ja vroeger mochten ze dit en dit al hoor’, ‘tegenwoordig mogen ze niks meer’. Dan geef ik ook aan dat ik graag mijn eigen gevoel volg i.c.m. het advies van het consultatiebureau. Gelukkig kan ik dat heel prima aangeven bij mijn oma (heb een hele goede band met haar). Maar ook bij mijn moeder en schoonmoeder geef ik aan hoe wij zijn ritme hebben en gelukkig passen zij zich daar aan aan. Maar het is gewoon heel vervelend als je al niet zo’n beste band hebt.


#12

Ja het is inderdaad een lastige situatie! Bedankt voor alle tips!


#13

Ik zou het heel erg vanuit jezelf vertellen. Ik/wij doen het zo en vinden het voor ons meisje prettig dat het bij jullie hetzelfde gaat zodat het voor haar duidelijk is.
Hierbij kun je dan een aantal voorbeelden noemen.
Ook kun je aangeven dat je merkt dat je het lastig vind je kindje los te laten en dat je weet dat dit bij opgroeien hoort maar dat ze nu nog zo klein is.
Ik weet niet Of je oma nodig hebt als oppas omdat je werkt of iets? Anders kun je bijvoorbeeld afspreken dat je je dochter brengt als je je boodschappen gaat doen en weer haalt als je klaar bent. Je kunt dit dan zo timen dat ze niets nodig heeft qua eten en drinken, oma kan even spelen en jij kunt op je gemak boodschappen doen…


#14

Dat is inderdaad wel een goed idee, om met kleine stapjes weer op te bouwen. En als ik vanuit mezelf praat komt het ook minder hard over ja… Op mijn werkdagen heb ik het gelukkig anders geregeld, omdat zij in mijn zwangerschap al had aangegeven dat ze liever geen vaste oppasdag had. Dan gaat ze 1 dag naar mijn vader en 2 halve dagen naar de opvang en daar ben ik gelukkig heel tevreden over!


#15

helaas herken ik dingen in je verhaal hier ook een zeer slechte band met mn schoonmoeder. ik heb ervoor gekozen om haar niet op te laten passen en ze ziet de kids alleen bij mij thuis. en na een ruzie gisteren ben ik zelfs zo ver dat ik niet weet of ik haar nog wil zien. gelukkig staat mijn man hierachter en denkt die hetzelfde. ik weet niet of je al geprobeerd heb te praten met der en of je man hetzelfde denkt . maar voor je gevoel dat doe ik ook hoe moeilijk dan ook. succes ik weer jammer genoeg hoe moeilijk het is .


#16

Nou… ik heb ondertussen een gesprek met haar gehad! En om een lang verhaal kort te maken, zij voelde heel erg dat ik afstand nam, maar ze kon zich niet bedenken waarom en wat ze fout deed. Ik heb haar dit uitgelegd, maar ze kon zich er niet echt in vinden. En ze zei dat ze zenuwachtig werd van mij, waardoor ze waarschijnlijk soms domme dingen deed. Wel heb ik duidelijk gemaakt dat dit nu eenmaal mijn gevoel is en dat het vertrouwen weer moet worden opgebouwd. Heb nu met mijn man afgesproken dat het beter is dat hij de 1e tijd alleen met onze dochter er naar toe gaat, zo dat ik vast een beetje kan wennen en even afstand kan houden. Dus ik ben benieuwd!


#17

Hier zal ze mijn kind ook niet meekrijgen.

Tuurlijk jou man is ook groot geworden onder haar opvoeding maar jou kind dus jou regels.