Familie verwacht veel

Hallo iedereen

Ik wou graag even horen hoe jullie met de familie omgaan sinds er kinderen zijn.
Wij hebben beide gescheiden ouders zodat we 4 paar grootouders hebben. Het zijn voornamelijk onze moeders die het voor ons stresserend maken.
We proberen minimaal 1x in de week langs te gaan bij iedereen omdat ze dit verwachten. Vaak is het wel meer omdat ze ons anders een slechtgevoel geven. Ook staan ze regelmatig ineens aan de deur.
Wanneer we langskomen bestoken ze mijn zoon altijd met de vragen wanneer zei hem nog eens van school kunnen komen halen en wanneer hij nog eens komt slapen.
Om eerlijk te zijn ik word hier knetter van!
We doen zo ons best dat ze hem regelmatig zien. De woensdagen gaan ze elks week om week hem van school halen en voor de andere oma brengen we hem dan zaterdag of zondag. Hij gaat ook regelmatig uit slapen. Wanneer hij uit slapen is geweest bij de oma weet ik al van tevoren dat hij de week erop naar de moeke moet gaan slapen. Anders is het weer drama.
Ik vind het fijn dat ze zoveel om onze zoon geven en het is leuk te zien dat ze zo’n goeie band hebben.
Het spijtige is dat het op zo’n dwingende manier moet. onze relatie lijd hier enorm onder, wij zelf in het algemeen ook! Elke vrije tijd moeten we naar de grootouders we hebben als gezin niks nog samen. Elke dag krijgen we berichten aan en moet ik verslag brengen wat onze zoon gedaan heeft. We hebben al op verschillende manieren proberen aan te geven dat dit zo heel zwaar is voor ons maar ze respecteren dit niet. Heel af en toe zeggen ze dat ze het snappen omdan 5 minute later terug te vragen wanneer hij komt slapen en of we van het weekend toch zeker langskomen.
Wanneer zei bij ons langskomen is het ook niet fijn want dan is het voor hun te rommelig, te stoffig, zijn de ramen niet aan het blinken… maakt niet uit wat al blinkt alles dan zouden ze nog iets vinden om ons neer te halen. Want zei zijn perfect en weten alles beter en alles moet op hun manier.
Mijn schoonmoeder maakt dan nog eens van alles een ramp. Wanneer hij een muggenbeet heeft zijn we onverantwoordelijk. Op zijn verjaardagsfeest is ze ruzie beginnen maken omdat hij met zijn hoofd tegen ons keukeneiland kan lopen en zijn we slechte ouders.
Hebben jullie tips om hier mee om tegaan?

Groetjes

Jeetje, wat vermoeiend!! Bij ons zijn alleen de ouders van mijn man gescheiden, dus minder druk. We gaan ook zeker niet elke week bij alle opa’s en oma’s langs, want idd we hebben ook tijd voor onszelf en de kinderen nodig.
Praat met je man over hoe hij het zou willen, en wat jij wil, maak hier met elkaar afspraken over, en koppel dit terug aan de familie. Als jullie je gevoel hierbij benoemen (blij met de betrokkenheid, maar zo jammer dat jullie als gezin geen tijd hebben om mooie herinneringen met elkaar te maken, en het lastig vinden dat ze te pas en te onpas voor de deur staan en jullie hierdoor druk ervaren), dan zullen ze het toch wel begrijpen? Ze zullen jullie vast niet tot last willen zijn, en willen vast ook niet dat jullie druk ervaren. Succes!!

Oh ja, over huishouden: langs je rug laten glijden, het is jouw huis. Als jij het prima vindt, dan is het prima.

Over je schoonmoeder: pffff herkenbaar. Ik geef altijd als antwoord dat je kinderen niet overal voor kan behoeden. Als hij valt of zich stoot leert hij ook van. Ik denk niet dat ze zelf vroeger alles compleet heeft aangepast :innocent:

Ongelofelijk, echt shit. Dit is inderdaad niet Normaal. Hier moet echt een rem op komen. Ga in gesprek met je man. Ik zou hier ook niet goed van worden. Sterkte

Allemachtig, wat een toestand zeg! Nou, dat zou mijn familie echt niet hoeven te doen…
Iedere week langskomen? Dat vind ik al erg veel! Het is heel erg belangrijk dat je ook alleen als gezin leuke dingen met elkaar kunt ondernemen.

Als ik jou was, dan zou ik ook eens een goed gesprek met je man hierover aangaan, volgens mij kan dit niet zo veel langer. Zelf heb ik ook niet een hele geweldige band met mijn schoonouders (omdat ik en mijn schoonzusje elkaar niet liggen), maar ach… ze zijn gek op hun kleinzoon en doen wel hun best.

Maar poeh, als ik jouw verhaal lees… nou daar was ik snel een keer klaar mee.
O ja, dat stukje van een muggenbeet/hoofd stoten gezeur ken ik ook heel goed!!! Staat mijn schoonmoeder ook altijd klaar mee. En mijn zoontje is een stuiterbal, dus daar gebeurt nog wel eens wat.

Ben je zelf “mondig”? Ik niet eens zo, maar heb wel geleerd van me af te bijten.
Succes meid!

Bedankt voor de reacties.
Man mijn en ik praten er eindelijk over, het laatste half jaar beseft hij ook hoe vermoeiend het is. (De 2 jaar ervoor was hij telkens werken met zijn vorige job )
We hebben al proberen praten met hun, zijn al kwaad geworden, hebben het proberen negeren…
Ik ben zelf altijd mondig geweest tot mijn schoonmoeder in beeld kwam deze kan je niet overtreffen :wink:
We gaan gewoon moeten leren vrees ik hoe we het schuld gevoel van ons gaan moeten afzetten dat ze ons aanpraten.
Voor hun gevoel is het dat ze niet welkom zijn want het moet op afspraak…

Bedankt dat ik tegen jullie al eens mag ventileren :blush:

Wow, elke week bij alle ouders langs?! Wij hebben ook beide gescheiden en hertrouwde ouders (mijn kids hebben 7 opa’s en oma’s!). Maar echt niet dat we die allemaal elke week bezoeken. Met een klein beetje geluk 1x per maand! Maar ik herken wel het getrek van ze. Afgelopen jaar nodigde mijn schoonmoeder ons in augustus al uit voor 1e kerstdag!

Wij zijn vanaf het begin heel duidelijk tegen alle ouders geweest, zij hebben ervoor gekozen om te scheiden, wij niet. De consequentie is dat zij de kleinkindtijd moeten verdelen over veel meer mensen.

Succes met voor jezelf en je eigen gezin opkomen! En voel je vooral niet schuldig!

Pfoeh… hier ook 4 opa’s en 4 oma’s… herken een stukje van jouw verhaal maar bij jou is het nog heftiger… Je moet echt voor jezelf en je gezin opkomen hoor! Gewoon nee zeggen!

Arme jullie! Ik dacht dat mijn schoonouders vaak zaten te drammen maar die zijn niets vergeleken bij die van jou. Volgens mij hebben ze niet door hoeveel geluk ze met jullie hebben, dat jullie ze nog zoveel zien!

Ik vind het een opluchting dat jullie dit toch ook hebben en er ook over denken dat het op zo’n manier allemaal teveel is.
Na een tijdje begin je aan jezelf te gaan twijfelen of je niet te asociaal bent ingesteld…:smirk: