Enorme dochterwens


#1

De Titel zegt het al. Ik en mijn man hebben een enorme wens om een ‘gezonde’ dochter te mogen krijgen. Zo’n 5 jaar geleden ben ik een dochter verloren in de zwangerschap en heb daarna een geweldige zoon gekregen maar de wens voor ‘nog’ een dochtertje is zo groot ik bang ben voor een enorme teleurstelling als een volgend kindje geen meisje blijkt te zijn.

Pff het is ook een enorme taboe om erover te praten…


#2

Het is inderdaad behoorlijk taboe om een geslachts voorkeur te hebben. Zelf probeer ik iedereen in zijn waarde te laten, maar ook ik heb hier nogal moeite mee…

Ik heb eerder een soortgelijk verhaal gelezen, en de reacties erop waren niet misselijk…

Een vriendenstel van mij is ongewild kinderloos, de dame is daar bijna compleet aan onderdoor gegaan! En een collega van mij heeft een gehandicapt kind.

Afijn, ik snap dat je dat niet wilt horen, en uiteraard gun ik jullie het van harte om ook een gezonde dochter te mogen krijgen, maar wees ook blij met nog een jongetje zou ik zeggen.


#3

Dank Mistje voor je reactie. Dit is idd taboe en ik wilde het eigenlijk van me afschrijven. Een manier vinden om met deze gevoelens om te gaan.

Een kinderloos stel en een stel met een gehandicapt kind heb ik beide in mijn omgeving. Heel naar, want ik gun iedereen een gezond kind. Maar zelfs hun hebben/hadden een ‘lichte’ voorkeur en dat is niet gek want uit onderzoek is gebleken dat ong 80% een voorkeur heeft.

Maar ach ik dank je voor je tijd en ik kom er vast wel uit. Het verlies van mijn dochter heb ik nog niet helemaal verwerkt denk ik…


#4

Je hebt gelijk hoor, volgens mij hebben alle stellen wel stiekem een voorkeur… Maar het blijft een taboe om die te uiten.
Maar volgens veel mensen is het krijgen van gezonde kinderen “heel gewoon”. Ondanks dat er heel veel stellen zijn die dit geluk niet gegund is. Tja… zeg tegen die mensen maar eens dat je een geslachtsvoorkeur hebt…

Ik herinner me, een tijd geleden, dat ik een keer een gesprek heb gehad met een dame op de verjaardag van een vriendin. Ze zei me dat ze 1 kindje had van, ik dacht een jaar of 5. Ze kon er niet mee leven dat er geen eentje bij kwam, want ze wilde een groot gezin.
Een andere dame ernaast begon spontaan hard te huilen, zij had al meerdere miskramen gehad en werd erg boos dat deze dame niet blij kon zijn met 1 kindje, zij had er immers geen…

Persoonlijk denk ik dat veel dingen aangaande kinderen taboe is. Het krijgen van een kindje is heel bijzonder! Ik gun iedereen dat geluk.

Ik vind het wel knap van je dat je dit durft te vertellen. Een miskraam is heel heftig! Ik heb het zelf ook meegemaakt, dat kost tijd om te verwerken.


#5

Hallo Vlindermama,
Het is inderdaad wat taboe, en mensen wat in andere situaties zijn kunnen of willen dit niet begrijpen.
Bij mijn eerste kindje had ik absoluut geen voorkeur, als het maar gezond was.
Ik heb een gezonde dochter gekregen vorig jaar.
Ondertussen ben ik voor de 2de keer in verwachting. En ik had het nooit verwacht, ik had nu wel een voorkeur. Ik wou terug een dochter. Dus bij de uitslag van het geslacht, was ik een beetje teleurgesteld. Het wordt een jongentje. Maar hoe verder ik kom in mijn zwangerschap ( nu 21 weken), ben ik wel gelukkig dat het een jongen is. Iedere keer ik hem op de echo zie, ben ik verliefder en verliefder.
We kunnen het geslacht niet zelf kiezen, maar we gaan ze toch even graag zien.