Dochter 3 jaar wil niet naar het kinderdagverblijf

#1

Hallo mama’s,

Mijn dochtertje gaat vanaf dat ze 2,5 is 3 ochtenden naar de peuterspeelzaal en heeft het hier erg naar haar zin, het gaat hier heel erg goed met haar.
Sinds februari zijn hier 2 dagen kdv bij gekomen, deze zit in het zelfde gebouw en haar groep zit een deur verder dan de peuterspeelzaal. Hier gaat het helaas helemaal niet goed. Zodra ze wakker word vraagt ze waar ze heen gaat en als ik haar dan vertel dat ze naar het kdv gaat is ze erg verdrietig en vertelt ze dat ze niet wil gaan. Ook begint ze al te huilen voordat we naar binnen lopen en klampt ze zich aan mij vast. In het begin maakte ik me er niet zo druk om en dacht ik dat ze snel genoeg zou wennen, maar vind het nu wel erg lang duren. Ze is helemaal in tranen als ik wegga en krijg haar bijna niet van me los. Volgens haar leidsters heeft ze het op sommige dagen erg naar haar zin, maar de meeste dagen is ze echt een stuk stiller en heeft ze regelmatig momenten dat ze huilt dat ze naar mama wilt. Ik ben laatst ook opgebeld door een leidster van de peuterspeelzaal die inviel bij het Kdv, dat ze haar zo niet kende en ze echt een heel verdrietige indruk maakte.
Ik vind het echt echt hartverscheurend om haar zo achter te laten, maar weet niet goed hoe ik dit aan moet pakken. Ze word in juni 4 en mag in augustus naar de basischool. ze zal dus nog ruim 4 maanden naar het kinderdagverblijf moeten, en daar zal mischien ook 1 opvangdag bij komen. Ik zit er aan te denken om is bij een andere opvang te gaan kijken, maar ben bang dat als ik haar daar inschrijf het helemaal niks oplost, en het alleen maar verwarrend voor haar is.
Een andere optie is om haar op deze 2 dagen in de ochtend naar de psz laten gaan en haar vanuit daar naar de kdv laten gaan maar ook dit is niet ideaal, de psz is immers dicht tijdens schoolvakantie’s en ik weet ook niet of dit wat oplost of het alleen verergert.
Ik twijfel heel erg of het aan dit kinderdagverblijf ligt, of dat het mischien toch wat anders is en weet niet goed wat ik hier mee moet doen.
Ze heeft 1 leidster die ze lief vind, maar dat verandert helaas niks aan het afscheid nemen etc. De andere leidsters “vind ze helemaal niet leuk”. Ik zelf weet op dit moment ook niet wat ik van het kdv moet vinden. Papa denkt hier anders over en denkt dat het echt aan de leidsters ligt, en heeft daar zelf ook geen goed gevoel bij.

Ik hoop dat jullie mischien wat tips hebben voor mij.

0 likes

#2

Dit is best lastig ja. Persoonlijk vind ik dat ze wel veel naar de opvang gaat. 3 ochtenden speelzaal en daarnaast nog eens 2 dagen dagverblijf?? In verschillende groepen?? Nogal heen en weer slepen voor haar…

Is het geen optie om alleen de speelzaal aan te houden?? Totdat ze 4 wordt?? Een vriendje van mijn zoontje gaat ook veel naar de opvang/grootouders/en bij vrienden (bij ons o.a) omdat zijn ouders beiden nagenoeg full time werken.

Het gaat met hem ook niet echt geweldig… Dat gesleep overal heen met een knul van bijna 3… Hij huilt veel en is ook vaak behoorlijk agressief! De opvang vind hij ook vaak niet leuk, maar ja, gezien de banen van zijn ouders heeft hij weinig keus.

(Kleine) kinderen zijn nu eenmaal ook graag bij papa of mama thuis.

0 likes

#3

Dat is helaas geen optie. Was graag thuis gebleven tot ze naar school gaat.
De psz is maar 2,5 uur per dag en in de vakanties dicht, dus heb ik de aankomende 4 maanden, dan ook 8 weken geen opvang(mei+zomervakantie).

Omdat ze het daar zo naar haar zin heeft, vond ik het wel belangrijk om haar daar nu gedeeltelijk op te laten, en bewust de opvang een lokaal verder gekozen om het zo duidelijk mogelijk te maken.

Verder weer ik dat het mischien wat veel is, maar aan de andere kant… de basischool straks is dat ook. Ik ben met familie aan het kijken of we haar dag kdv mischien wat korter kunnen maken met behulp van hun. Ze is echt gek op hun, maar ben bang dat dat niet gaat lukken.

Ik heb iniedergeval maandag een rondleiding gepland ergens anders en kijk vanuit daar verder. Wacht eerst even af wat mijn gevoel daar bij is.

0 likes

#4

Is er mischien een mama die dit herkent?

0 likes

#5

Ja wij hebben precies het zelfde gehad mijn zoontje zat al een jaar op het kdv en had het altijd super naar ze zin. Totdat hij over ging naar de peutergroep omdat het 2 jaar werd. Na een week ging die heel hard huilen als ik hem bracht (hij gaat 3 dagen in de week) en sochtend toen die opstond was het eerst wat die zei mama ik hoef toch niet naar school vandaag. Wat mij opviel is dat deze leidsters niet echt enthousiast waren naar mij zoontje, dit heeft zeker 2 maanden geduurt en was er echt klaar mee ook zeker getwijfeld over een andere opvang maar het eerste jaar was het wel heel leuk dus moest toch bij deze juffen liggen. Totdat ik hem op een ochtend ging brengen en wij heel enthousiast binnen kwamen en goede morgen zeiden, beide leidsters reageerde niet echt de ene was met de telefoon bezig en de andere met de tablet. Waarop mijn zoontje vervolgens heel hard ging huilen en zei mama ik wil met jou mee naar huis en zich helemaal aan mij vastplakte. De juf reageerde hierop oowh hij heeft niet echt naar ze zin he vandaag. Ik heb toen heel lelijk gereageerd dat ik dat zeker niet raar vind omdat ze beide nog geen eens het fatsoen hadden om me kind gedag te zeggen en alleen maar met de eigen ding bezig waren. (Opgehoopte frustratie kwam er toen uit) de juffen schrokken hier erg van en daarna een afspraak gemaakt en met de juffen en de eigennaar van de opvang. Ik heb toen uitgelegd waar ik denk dat de huilbuien en het gedrag van me zoontje vandaan komt. De juffen werken er inmiddels niet meer en mijn zoontje heeft nu 2 hele leuke en enthousiaste juffen en staat weer te juichen als die naar de opvang mag om lekker met de andere kindjes te spelen.

Tip die ik je mee kan geven. Ga hierover in gesprek het gaat tenslotte om je kind en elk kinderdagverblijf staat hier voor open

0 likes

#6

Onze 8 maander had ik ivm een betere visie overgezet. Vanaf dag 1 huilen op de nieuwe opvang… Na 4 maand weer terug gezet…
Meneer heeft hier geen traan meer gelaten… Het kan puur met de omgeving of de leidsters te doen hebben… Ik zou ergens anders gaan kijken
Beter iets wat minder mijn visie is dan een ongelukkig kind.

0 likes

#7

Ik voel enorm de behoefte om hier te schrijven. Wij hebben een dochtertje van drie. Nu sinds een paar weken gaat ze naar een voorschool, 1 ochtend per week. Na de zomervakantie gaat ze twee ochtendjes om te wennen aan de school.

Mijn man en ik werken om de dag. Weet je, dit zie ik best vaak om mij heen. Huilende kindjes, en verdrietige ouders die zich geen raad er mee weten. Wij hebben bewust gekozen om haar elke dag een papa en of mama om haar heen te hebben…

Onze hypotheek is niet zo hoog, ook bewust voor gekozen, zodat we niet ‘verplicht’ zijn de hoge lasten te moeten betalen. Tegenwoordig hebben ouders alleen maar de weekenden voor hun kinderen, en dan worden de weekenden ook nog eens gevuld met sport voor kind en ouder, of andere verplichtingen, want doordeweeks na schooltijd is er huiswerk, er word gegeten, en dan naar bed, want de wekker gaat weer voor school de volgende dag.

Soms komen de papa of mama’s pas rond 19.00 thuis van hun werk. Het lijkt soms wel een minibedrijf. Mijn vriendin en haar man moeten wel werken. Anders kunnen zij hun hypotheek niet betalen(de hypotheken zijn tegenwoordig toch schrijnend hoog?) Zij hebben twee kinderen van 3 en 5 jaar. Weekenden vol gepland met sport en verjaardagen aflopen. Daarbij zijn ze allebei vaak heel moe.

Ik ben zo blij dat we tijd hebben voor kind en privé, en ook voor elkaar. Er is bijna geen balans meer in een gezinsleven. Twee auto’s, een hoge hypotheek, waardoor de papa en mama veel moeten werken om het te kunnen betalen. Wat ik mij dan ga afvragen… Waarom krijgen we eigenlijk nog kinderen? Er is eigenlijk helemaal geen tijd voor🤔

Maar ik vind het echt klote voor jou dat je kindje het niet naar zijn zin heeft. Want ik heb makkelijk praten. Het moet ook maar kunnen dat een papa en mama om de dag werken. Er moeten nu eenmaal centjes verdiend worden. Misschien toch een ander kinderdagverblijf. Dit gaat echt niet veranderen voel ik.

0 likes

#8

Hallo Suzanne,

Wat een ontzettend lastige situatie. Je zou eens kunnen kijken bij Topkids. Topkids maakt gebruik van een 3+ groep voor kinderen van 2 tot 4 jaar die toe zijn aan wat meer uitdaging.
Het is een soort voorbereiding voor de basisschool, wellicht is dat iets voor uw dochter.:blush:

Je zou een rondleiding in kunnen plannen om te kijken of uw dochter het leuk vindt. Hier heb je de link mocht je het interessant vinden :https://topkids.nl/peuterplusgroep-maartensdijk/

Succes!

Met vriendelijke groet,

0 likes

#9

Fijn om te lezen dat andere mama’s dit herkennen en uiteindelijk een oplossing hebben gevonden.
Ik heb dit al meerdere keren besproken bij het kdv, maar hun zeggen er niks van te begrijpen en kom hier ook niet echt verder mee. Ik heb maandag een rondleiding ergens anders, wacht even af wat daar uit komt en wat mijn gevoel daar over zegt.

0 likes

#10

Ik begrijp helemaal wat je bedoelt, ik had dit ook graag anders opgelost.
Ik heb het geluk gehad de eerste 2,5 jaar thuis te kunnen blijven. Daarna is ze 3 x 2,5 uur naar de peuterspeelzaal gegaan, dit vond ik ook heel belangrijk voor haar, dat ze ook met leeftijdgenootjes kunnen spelen en niet alleen maar altijd bij mama te zijn en eerlijk gezegd vond ik dit zelf ook heel fijn. Deze ochtenden vind ze echt heel leuk.

Inmiddels heb ik die keuze niet meer, en denk dat er inderdaad heel veel andere ouders zijn die deze keus niet hebben. Ik ben op dit moment al hartstikke blij dat we nog 3 middagen vanaf 11.30 (en natuurlijk het weekend) samen hebben.
Maar ik denk ook dat als een kind het naar zijn zin heeft op een opvang, dit ook helemaal niet schadelijk of vervelend voor een kind hoeft te zijn dat zijn ouders werken

Ik heb als kind nooit naar opvang gehoeven, maar had achteraf graag 2 werkende ouders gehad. We hebben het altijd erg krap gehad thuis en hier vooral toen ik ouder werd echt last van gehad.

0 likes

#11

Het is ook belangrijk dat ze spelen en omgaan met andere kindjes! Die gelegenheid is er ook thuis gelukkig. Er zijn veel kindjes bij ons in de buurt. En ook mijn vriendinnen hebben kinderen die bij elkaar spelen. Ik of mijn man gaan ook bijna elke dag naar een speeltuin.

Vroeger was er ook bij ons niet veel geld, mijn vader werkte en mijn moeder was thuis. Maar mijn ouders waren heel creatief met uitjes. Picknicken, speeltuinen. Er was geen geld voor merkkleding, maar ook daar was mijn moeder erg creatief in. Maar geld maakt niet dat we gelukkig waren, een boel liefde en aandacht kregen we wel.

Op een gegeven moment ging mijn moeder wel werken, poetsen bij adresjes. Toen werd ik lastig gevallen door een kerel. Die deed nare dingen met mij, ik was 12 jaar. En ik kon nergens mijn verhaal kwijt. Want mijn ouders waren beiden aan het werk. Ik had een sleutel. Ik voelde mij toen zo verdrietig en eenzaam.

Mijn moeder vond dit vreselijk, en zij is gelijk gestopt met werken. Dan maar geen extra centjes. Ze wilde er zijn als er iets was. Een koekje, thee en een luisterend oor. Door die ervaring wil ik ook dat er iemand van ons twee thuis is.

Ik kan mij wel voorstellen dat je het lastig had, want het is ook niet leuk als je dit zo hebt ervaren. Het hangt er misschien ook van af hoe je jeugd was.

0 likes